டைகர் வரதாச்சாரியார்

நன்றி - தினமலர்

டைகர் வரதாச்சாரியார் (ஆகஸ்ட் 1, 1876-ஜனவரி 31, 1950) கர்னாடக இசைக்கலைஞர் ஆவார். இவர் பூர்ணசந்திரிகா ராகத்தில் அமைந்த ஒரு பல்லவியை நான்கு மணி நேரம் பாடக்கேட்ட மைசூர் மகாராஜா கிருஷ்ணராஜ உடையார் இவருக்கு டைகர் என்ற சிறப்பு பெயரை அளித்தார்.

பிறப்பு,கல்வி

இவர் தற்போதைய செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் உள்ள கொளத்தூரில் ஆகஸ்ட் 1, 1876 ஆம் ஆண்டு கந்தாடை ராமனுஜராச்சாரியாருக்கு மூன்று மகன்களில் முதலாவதாக பிறந்தார். தன் கிராமத்தில் இருந்த தொடக்க நிலைப்பள்ளியில் தம் சகோதரர்களுடன் ஆரம்ப இசைக்கல்வி பெற்றார். பின்னர் இவர் தமது 14 வது வயதில் திருவையாறு சென்று குருகுல முறையில் பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் இசை கற்றார். பின்னர் பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயர் சென்னை சென்றபோது, சகோதர்களுடன் காலடிப்பேட்டையில் தங்கி மூன்று ஆண்டுகள் இசைப்பயிற்சியை தொடர்ந்தார்.

இவருக்கு திருமணம் நடந்தது.

தனிவாழ்க்கை

சீடர்களுடன் நன்றி-கலாக்‌ஷேத்ரா நூற்றாண்டு மலர்

குடும்பத்தின் தேவை காரணமாக இவர் அப்பொதைய சென்னை சர்வே அலுவலகத்தில் மாதம் 12 ரூபாய் சம்பளத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்தார் பின்னர் பணி நிமித்தமாக தற்போதைய கேரளத்தின் கோழிக்கோடு பகுதிக்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு ஓய்வு நேரங்களில் சங்கீத கச்சேரி, திருமணங்கள், திருவிழாக்களில் கச்சேரிகள் செய்ய ஆரம்பித்து பெரும் புகழ் பெற்றார். இவரின் புகழைக்கேள்விப்பட்ட அப்போதைய மைசூர் மகாராஜா கிருஷ்ணராஜ உடையார் மைசூர் நவராத்திரி விழாவிற்கு பாட அழைப்பு விடுத்தார். இவர் நுட்பமாக பாடிய பல்லவியை கேட்டு இவரை அரண்மனை சங்கீத வித்வானாக இருக்க அழைப்பு விடுத்தார். பின்னர் இவர் சர்வே அலுவலக வேலையை விட்டு முழு நேர சங்கீத வித்வானாக மைசூர் அரண்மனையில் இருந்தார்.

மைசூரில் பத்து ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு சென்னையில் தற்போதைய மைலாப்பூரில் உள்ள அப்பர்சாமி தெருவில் வசிக்கலானார். அப்போது சென்னை மியூசிக் அகெடெமி உருவாக்கிய ஆசிரியர்களுக்கான இசைக்கல்லூரியின்(டீச்சர்ஸ் காலேஜ் ஆஃப் மியூசிக்) முதல்வராக 5 ஆண்டுகள் பணி . பின்னர் சென்னைப்பல்கலைகழகத்தின் இசைத்துறையின் துறைத்தலைவராக பணியில் அமர்ந்தார். அங்கே இவரின் ஆலோசனையின்பேரில் இசை பட்டய வகுப்புகள் தொடங்கப்பட்டன.

பின்னர் சிதம்பரத்தில் உள்ள அண்ணாமலை பல்கலைகழகத்தில் உள்ள இசைக்கல்லூரியில் 1937-1941 வரை இசைத்துறையின் முதல்வராக பணியாற்றிய பிறகு சென்னை கலாக்‌ஷேத்திராவின் துணை முதல்வராக இறக்கும்வரை பணியில் இருந்தார்.

இவரின் தந்தை ஒரு சங்கீத கதாகலாட்சேபகராக அறியப்பட்டார். இவரின் தந்தை தெலுங்கு, சமஸ்கிருதம், தமிழ் ஆகியவற்றில் புலமையுடைவாராக இருந்தார். இவரின் அக்காவிடமிருந்து இவருக்கு சங்கீதத்தின் மேல் ஆர்வம் ஏற்பட்டதாகவும், மிகச்சிறு வயதிலேயே பெரும் இசைக்கலைஞர்களின் கச்சேரிகளை கேட்டதின் மூலமும் இசையின் மீது ஆர்வம் ஏற்பட்டதாக சொல்கிறார்.

இவருடை இளைய சகோதர்கள் வீணை கிருஷ்ணமாச்சாரியார் மற்றும் ஶ்ரீனிவாச ஐயங்கார் என்ற புகழ்பெற்ற சங்கீத அறிஞர்கள் ஆவர். ஶ்ரீனிவாச ஐயங்கார் "காண பாஸ்கரம்", "சங்கீத ரத்னவாலி", "தியாகராஜ ஹிருதயம்" என்ற தெலுங்கு சங்கீத நூல்களை இயற்றியுள்ளார். அக்காலங்கலில் மூவரும் "காலடிப்பேட்டை சகோதரர்கள்" என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். வீணை கிருஷ்ணமாச்சாரியார் காலடிப்பேட்டையில் உள்ள கல்யாண வரதராஜ சுவாமியின் பேரில் பல இசைப்பாடல்கள் எழுதியுள்ளார்.

இசைப்பணி

இசைப்பாணி

இவர் கச்சேரிகளில் மத்திமகால பல்லவி பாடுவதில் சிறந்த திறமை கொண்டிருந்தார்.

அக்காலங்களில் பெரும் புகழ் கொண்ட, ராகங்களின் அனைத்து சாத்தியங்களையும் தொட்டுச்செல்லும் விரிவான இசைமுறைக்கு (expansive music) அனைத்து இசைக்கலைஞர்களும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர். இம்முறை பெரும்பாலும் நாதஸ்வர கலைஞர்களின் பங்களிப்பினால் வந்தது என்கிறார்கள். பெரும்பாலும் இவர்கள் ஒரு ராகத்தை எடுத்துக்கொண்டு இரவு முழுவதும் அந்த ராகத்தின் அனைத்து சாத்தியங்களையும், ஒரு சில பல்லவிகளை கொண்டு வாசிப்பார்கள். இவற்றிக்கு நேர் எதிராக மிகவும் கச்சிதமாக ஒரு ராகத்தின் முக்கியமான சாஹித்தியங்களை மட்டும் தொட்டுச் செல்லும் வீணை வாசிப்பு போன்ற ஆலாபனைகளும் அக்காலங்களில் இருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் அரியக்குடி ராமானுஜ ஆச்சாரியார் இந்த இரண்டாவது முறையை பாடி பிரபலப்படுத்தியது மூலம் முந்தைய நாகஸ்வர முறை அல்லது விரிவான இசை அலாபனை முறை வழக்கத்தில் இருந்து மறைந்தது. குறிப்பாக இந்த கச்சிதமான முறை பெரும் ராகங்களான தோடி, பைரவி, சங்கராபரணம் மற்றும் கல்யாணி ராகங்களை பாட சரியாக வருவதில்லை. பெரும்பாலும் இவை தனது அனைத்து விதமான சாத்தியங்களை ஒரு விரிவான அலாபனை மூலமாகவே அழகாக வெளிப்படும்.

டைகர் வரதாச்சாரியார் இந்த இரு முறைமைகளின் ஆகச் சிறந்த பகுதிகளை ஒன்றிணைத்து பாட வல்லவராக திகழ்ந்தார். குறிப்பாக அவர் ஒரு ராகத்தின் கச்சிதமான சில சாகித்தியங்களை மட்டும் எடுத்து அதை விரிவாக அலாபனை செய்வதில் நிகரற்று விளங்கினார். இவர் பெரும்பாலும் அப்போது வழக்கத்தில் இருந்த ஒரு குறியீட்டில் தொடங்கி அதன் அனைத்து விதமான சாத்தியங்களை சொல்லாமல், அதிலிருந்து வேறு வேறு தளங்களுக்கு கொண்டு செல்வதில் ஞானம் கொண்டிருந்தார் என்று வரையறுக்கிறார்கள். இதை ஒரு மரத்தின் கிளைகளின் வளர்ச்சிக்கு ஒப்பாக கூறலாம். இவற்றை அவரே மியூசிக் அகடெமில் வாசித்த  "ராக அமைப்பும் அதன் குணாதிசியங்களும்" "The Raga system and its characterestics" என்ற குறிப்பில் "ஒரு ராகம் ஒரு ஒவியத்தின் வர்ணங்களைப் போல எண்ணற்ற சாத்தியங்களை கொண்டது, அவற்றின் ஒரு குறியீட்டுக்கும் அடுத்த குறியீட்டும் இடையில் ப்ல்லாயிரம் சாத்தியங்களை கொண்டது"  இவற்றை அவர் தன் சிறு வயதில் கண்ட ஒரு நிகழ்வின் மூலம் கூறினார். இவர் காஞ்சிபுரத்தில் கண்ட பிரம்மானந்த பரதேசி என்பவர் "கட்டை கடைத்தேற வேண்டுமே" என்ற சிறு பல்லவியை கரஹரப்ரியாவில் எடுத்து நிறுவி, ஸ்வரங்கள் திரிஸ்த்தாயிலும் 30 நிமிடம் பாடினார் என்று நினைவு கூர்ந்தார்.

இவர் எந்தவிதமான வகைமாதிரிக்குள் சிக்காமல், பெரும்பாலும் இவர் உருவாக்கும் சாஹித்தியங்கள் அந்தந்த நேரத்தில் உருவாக்கி பாடுவார். இதையே மீண்டும் உருவாக்க அவரால் இயன்றதில்லை. ஒருமுறை நண்பர் ஒருவர் வேண்டுகோளுக்கினங்க சில வர்ணங்களை தோடியில் உருவாக்கினார். அது அனைத்து விதங்களிலும் நேர்த்தியாக அமைந்தது அடுத்த நாள் அதை மீள் உருவாக்கம் செய்ய சொன்னபோது, தன்னால் முடியாது என்று கூறினார் என்று இவரின் மாணவர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இசைப்பயிற்சி

இவர் பெரும்பாலும் குறியீட்டுகளை(notations) கொடுக்காமல் நேரடியாக ஒரு ராகத்தை ஒரு அரை மணி நேரம் மாணவர்கள் முன் பாடுவார். அதன் அனைத்து சாத்தியங்களையும் பாடிய பின்பு மாணவர்களை பாடச்சொல்லி திருத்தங்கள் செய்வார். இப்படியாக ஒரு வாரம் முழுவதும் ஒரு ராகத்தை மாணவர்களுக்கு சொல்லித்தருவார் என்று அவரின் மாணவரான விஞ்சமுரி வரதராஜ ஐயங்கார் நினைவுகூறிகிறார்.

இசை ஆக்கங்கள்

1948-இல் தமிழகத்தின் கவர்னர் ஜெனரலாக இருந்த சி.ராஜகோபாச்சாரியார் கலாக்‌ஷேத்ராவிற்கு வந்தபோது "ஈடினமே சூடினமோ" என்ற இசைப்பாடலை பாடி வாழ்த்தினார்.

கலாக்‌ஷேத்ராவில் நடைபெரும் குமார சம்பவம் என்ற இசை நாடகத்திற்கு மெட்டமைத்து கொடுத்துள்ளார் மற்றும் மணிரங்கு இராகத்தில் ஒரு ஜம்ப வர்ணம், தர்பார் ராகத்தில் ஒரு ஆதி தாள வர்ணம், ஸ்ரீரஞ்ஜனி ராகத்தில் ஒரு ஆதி தாள வர்ணம், சாவேரி ராகத்தில் ஒரு ஆதி தாள வர்ணம் ஆகியவற்றை உருவாக்கியுள்ளார்.

டைகர் வரதாச்சாரியாரின் ஆக்கங்கள் அண்ணாமலை பல்கலைகழகத்தின் வெளியீட்டில் வந்துள்ளன.

மாணவர்கள்

எம்.டி.ராமனாதன்

விஞ்சமுரி வரதராஜ ஐயங்கார்

கல்கத்தா K.S கிருஷ்ணமூர்த்தி

விருதுகள்

1932 ஆம் ஆண்டு சென்னை மியூசிக் அகடெமி இவருக்கு சங்கீத கலாநிதி பட்டத்தை வழங்கி கவுரவித்தது.

ஒரு சமயம் இவர் பூர்ணசந்திரிகா ராகத்தில் அமைந்த ஒரு பல்லவியை நான்கு மணி நேரம் பாடக்கேட்ட மகாராஜா இவருக்கு "டைகர்" என்ற சிறப்பு பெயரை அளித்தார், அதுமுதல் இவர் டைகர் வரதாச்சாரியார் என்று அழைக்கபெற்றார்.

இவரை கவுரவிக்கும்விதமாக சென்னை மாநகராட்சி தற்போதைய அடையாறு, பெசண்ட் நகர், அண்ணா காலனியில் ஒரு தெருவுக்கு டைகர் வரதாச்சாரியார் அவென்யு என்று பெயர் சூட்டியுள்ளனர்.

மறைவு

இவர் ஜனவரி 31, 1950 ஆம் ஆண்டு தமது 73 வது வயதில் சென்னையில் மறைந்தார்.

மற்றவை

இவர் காலடிப்பேட்டையில் வாழ்ந்தபோது அங்கு நடைபெற்ற நவராத்திரி திருவிழாவின் போது முதல் ஈர்ப்பு சுண்டல், இனிப்புகள் மற்றும் பழங்கள் அடங்கிய பிரசாதம் என்பதை டைகர் வரதாச்சரி நினைவு கூர்ந்தார். ஆனால் ஓரிரு நாட்களுக்குப் பிறகு இசைதான் அவரைக் கவர்ந்தது. தியாகராஜரின் பாடல்கள், அருணாச்சல கவியின் ராம நாடகத்தின் பாடல்கள், தாலாட்டுப் பாடல்கள், நடனப் பாடல்கள் மற்றும் பைரவி, மோகனம், தோடி, காம்போஜி, தர்பார் போன்ற ராகங்களை இங்கு தான் கற்றுக்கொண்டதாக டைகர் கூறினார்.

இவர் பெரும்பாலும் எழுந்தவுடன் படுக்கையிலேயே உட்கார்ந்து சாதகம் செய்யும் வழக்கம் உடையவர் என்றும், அப்போது அவர் உருவாக்கும் இசை பெரும்பாலும் அருமையாக இருக்கும் என்று பலர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இவர் பழகுவதற்கு மிக எளிமையானவர் என்றும், எந்தவிதமான பகட்டிற்கும் ஆளாகாமல் எளிமையாக வாழ்ந்தார் என்றும் பலர் பதிவு செய்துள்ளனர். குழந்தைகளுடன் நேரத்தை செலவிடுவதில் விருப்பம் உடையவர் என்றும், பல சமயம் அவர்களின் மழலை மொழிகளில் பேசி சிரித்து கொண்டும் இருப்பார் என்றும் கூறுகின்றனர். பெரும்பாலும் நேரடியாக யாரையும் காயப்படுத்தாமல் அதே சமயம் அவர்களின் தவறுகளை அவர்களின் மனம் நோகா வண்ணம் எடுத்துரைப்பதில் வல்லவர் என்று அறியப்பட்டார்.

இவர் பெரும்பாலும் நாமம் தரித்த, கையில் ஒரு குடையுடன், சட்டைக்கு மேல் ஒரு கோட் அணிந்து, கையில் தென்னங்கீற்றில் ஆன ஒரு வெத்திலை செல்லத்துடன் இருப்பார் என்று அவரின் சீடர்களில் ஒருவரான விஞ்சமுரி வரதராஜ ஐயங்கார் நினைவு கூறுகிறார்.

இவர் நகைச்சுவை உணர்வு மிக்கவர். ஒருமுறை சீர்காழியில் கச்சேரி நடந்தபோது ரசிகர்கள் விரும்பிய ராகங்களைப் பாடிக்கொண்டிருந்தார். அந்த வழியாக, ‘கத்தரிக்காய்.. கத்தரிக்காய்’ என்று காய்கறிக்காரர் விற்றுக்கொண்டு போக, ‘கத்தரிக்காய் வாங்க வாயேண்டி தோழி’ என்று பல்லவி பாடி சிரிப்பலையை ஏற்படுத்தினாராம்.

ஆந்திராவில் ஒரு முறை கச்சேரிக்கு சென்றபோது உணவின் அதீத காரத்தன்மை காரணமாக பெரும் அவஸ்தை அடைந்தார். விழா ஒருங்கிணைப்பாளர் உணவு எப்படி என்று கேட்டபோது, "எங்கள் ஊர் உணவை சாப்பிட்டால் நாக்கில் ஜலம் வரும், இங்கே கண்ணீல் வருகிறது" என்றார்.

உசாத்துணை

இசை மேதைகள்

டைகர் வரதாச்சாரியர் யூடியுப் தோடி ராகம்

நூற்றாண்டு மலர்

டைகர் வரதாச்சாரியார் பற்றி அவரின் சீடர் விஞ்சமுரி வரதராஜ ஐயங்கார்

டைகர் வரதாச்சாரியார் பற்றி சஞ்சய் சுப்ரமணியன்

https://annamalaiuniversity.ac.in/F00_info.php?fc=F00

https://www.thehindu.com/news/cities/chennai/city-gets-more-carnatic-roads/article67334536.ece

https://www.hindutamil.in/news/blogs/53526-10-1.html

https://www.dinamani.com/tamilnadu/2017/jan/03/%E0%AE%9C%E0%AE%B2%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%B5%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AE%BF%E0%AE%B1%E0%AE%A4%E0%AF%81-2626211.html

https://m.dinamalar.com/detail.php?id=2814041